Algemene informatie

Is er in de verste verte geen prooi te zien? Dat is voor de laplanduil geen reden om zijn eten elders te gaan zoeken. Deze uil weet bijvoorbeeld met gemak knaagdieren te traceren; ook al zitten ze onder een laag sneeuw van zestig centimeter. Zijn specialiteit is namelijk zijn fenomenale gehoor. Met zijn markante, schijfvormige kop scant hij het besneeuwde landschap en is hij in staat de kleinste bewegingen onder de sneeuw waar te nemen.

Alhoewel de laplanduil bijna net zo groot is als de grootste uil, de oehoe, weegt hij maar de helft. Zijn machtige gestalte is één grote illusie van veren, waardoor hij soms ook de benaming· “geest” of· “schim” krijgt. Het grijze gezicht met de typische gezichtstekening en het zwarte baardje maakt hem onmiskenbaar. De laplanduil is zo licht omdat hij overwegend van kleine woelmuizen leeft, een echt schrale voeding. Zijn jachtresultaat is zeer groot. Hij ontdekt muizen op 200 meter afstand en kan zelfs aan de geluiden hun plaats onder de sneeuw bepalen. Als hij zijn buit eenmaal waargenomen heeft lijkt hij als gehypnotiseerd, net zo lang totdat hij zijn prooi geslagen heeft.

Laplanduil

Great Grey Owl
Strix nebulosa

Bijna net zo groot als de Oehoe

Adopteer een eigen Laplanduil!

Je eigen Laplanduil adopteren?
DAT KAN!

Adopteren

Wist je dat?

  • De Laplanduil heel erg goed kan horen
  • Voorkomt in Europa, Noord-Amerika en Azie
  • Er twee ondersoorten bestaan
  • De IUCN status is: Least Concern (niet bedreigd)